به گزارش اطلاعات آنلاین، در حالی که حتی آمریکا هم جنگنده نسل ششم خود را زودتر از سال ۲۰۳۰ وارد مراحل پروازهای آزمایشی نخواهد کرد، چین در اقدامی شگفتانگیز از دومین جنگنده نسل ششم خود هم رونمایی کرده تا به دنیا نشان دهد در این عرصه بسیار جلوتر از همه قدرتهای هوایی است.
این جنگنده از نظر ابعاد با توانمندترین نوع جنگنده نسل پنجم این کشور، J-20، قابل مقایسه است، در حالی که دومین نوع جنگنده نسل ششم در حال توسعه در شرکت هواپیماسازی چنگدو، ابعاد بسیار بزرگتری دارد و به نظر میرسد برای عملیات در بردهای بسیار طولانیتر در نظر گرفته شده است.
این دو نوع، تنها انواع جنگنده بدون دم هستند که در حال حاضر در سراسر جهان در حال آزمایش پرواز هستند و بخش دفاعی چین ثابت کرده است که قادر به تولید جنگندههایی با سطوح بسیار بالای مانورپذیری با استفاده از طرحهایی است که فقدان دم عمودی را به شدت جبران میکنند.
یکی از مزایای اصلی جنگنده شنیانگ این است که انتظار میرود اندازه کوچکتر آن نسبت به جنگنده توسعهیافته در چنگدو، تولید و نگهداری آن را به میزان بسیار زیادی ارزانتر کند. این امر برای امکان استفاده گسترده از جنگندهها بسیار مهم است، چرا که هزینههای گزاف F-35 و F-22 ایالات متحده، کلید جلوگیری از جایگزینی گسترده آنها با جنگندههای نسل چهارم بوده است، در حالی که در مورد چین، مقرون به صرفه بودن نسل پنجم J-20 امکان تهیه آن را در مقیاس بسیار بزرگ فراهم کرده است. انتظار میرود جنگنده شنیانگ بتواند جایگزینی یک به یک برای انواع جنگندههای سنگین قدیمیتر ارائه دهد و احتمالاً هواپیماهایی مانند Su-30MKK و J-11B را در دهه 2030 از رده خارج کند.
در سال 2025، محققان چینی مرتبط با این برنامه، کاری را در مورد فناوری کنترل پرواز برای یک هواپیمای بال پرنده بدون دم که از یک ناو هواپیمابر پرواز میکند، منتشر کردند. اهمیت این موضوع چشمگیر است زیرا یک هواپیمای بدون دم، چالشهای غیرمعمولی را در طول رویکردهای ناو هواپیمابر ایجاد میکند: بدون تثبیتکنندهها و سکانهای عمودی مرسوم، نرمافزار کنترل پرواز و سطوح کنترل توزیعشده باید از دست دادن اقتدار کنترل آیرودینامیکی مرسوم را جبران کنند.
با این حال، سطح بسیار بالای مانورپذیری جنگنده چنگدو نشان میدهد که طراحیها این نقص را جبران کردهاند. در حالی که جنگنده چنگدو ممکن است برای عملیات ناو هواپیمابر بسیار بزرگ باشد، جنگنده نسل ششم شنیانگ میتواند برای خدمت در نیروی دریایی و نیروی هوایی در نظر گرفته شده باشد.
تصاویر ماهوارهای در سال ۲۰۲۵، جنگندههای نسل بعدی چنگدو و شنیانگ را در یک مرکز آزمایش نظامی دورافتاده چین در سین کیانگ نشان داد. مرکز لوپ نور دارای مکانی فوقالعاده دورافتاده، باند فرودگاهی بسیار طولانی و سابقهای مرتبط با برنامه آزمایش سلاحهای هستهای چین است که آن را به ویژه برای توسعه حساس هوافضا مناسب میکند.
این مرکز متعاقباً تحت ساخت و سازهای فراوان قرار گرفته و آشیانهها، تاکسیروها و زیرساختهای پشتیبانی جدیدی در تصاویر ماهوارهای اخیر ظاهر شدهاند. گزارشها در سپتامبر ۲۰۲۶ این گسترش را به آزمایش جنگندهها و بمبافکنهای نسل بعدی چین مرتبط دانستهاند، اگرچه رابطه دقیق بین پروژههای ساختمانی انفرادی و جنگندههای نسل ششم هنوز تأیید نشده است.